غذاهای ما خیلی مناسب نیست. ما الان حلال واقعی نداریم. حلال ظاهری است. حرام نیست، ما حرام نمی خوریم، ولی نمی توانیم بگوییم این غذا ها حلال واقعی است. ما حلال ظاهری می خوریم.
چون در روایت است که همه چیز به شما حلال است مگر آن که علم به حرام بودن آن داشته باشی،لذا ما چون علم نداریم، می خوریم.
ما علم داریم حیوانات ذبح شرعی می شوند؟
می گوییم: 《إن شاءالله》.
همه را با ان شاءالله درست می کنیم. ما مسئولیت نداریم. اما نور ما به واسطه ی این غذاها رفته است.
شما اگر شراب را خیال کنی که سرکه شیره است و یک لیوان از آن را بخوری، گناه نکردی اما تلو تلو که می خوری، مست که هستی، مستی آن که با عدم گناه از بین نمی رود.
لذا چاره ای نداریم. باید قدری در غذاها احتیاط کنیم و وسواس داشته باشیم.